Hoe een myColorAtlas gemaakt is: het formaat, het papier, wat erin staat en in welke talen je hem kunt lezen.
Het verschil is dat alles wat erin staat bestaat. Het dier dat het kind inkleurt leeft daar; de toren die het schildert is vanuit het raam te zien. Elke plaat heeft zijn onderschrift, kort en zo geschreven dat een achtjarige het volgt: wat het is, waar het is, waarom het telt.
Daarom wordt hij bewaard. Een tekenschrift raakt vol en gaat weg; een atlas van de plek waar je een week zat blijft in de kast staan en wordt aan mensen laten zien.
Eén soort per bladzijde, met zijn naam en waar hij leeft. Die van daar, niet die uit zomaar een boek.
Monumenten, straten, uitzichtpunten. Plekken waar je naartoe kunt lopen nadat je ze hebt ingekleurd.
De geschiedenis van de plek, in twee zinnen per bladzijde, zonder jaartallen die niemand onthoudt.
Wat er gevierd en wat er gegeten wordt. Meestal het stuk dat thuis het beste valt.
De tekeningen veranderen niet; de tekst wel. Zo nemen een Duits en een Italiaans gezin dezelfde atlas van dezelfde stad mee, elk in hun eigen taal.
In de collectie kunt u elke titel van begin tot eind doorbladeren, zonder aanmelden en zonder iets aan te vragen.